trud utrzymywania własności, pozycji społecznej, zdrowia ciała i psychiki)
Ponadto wyróżnia się cztery fakty o uwarunkowanym istnieniu w sansarze: każde narodziny prowadzą do śmierci to, co zgromadzone, musi ulec rozpadowi ci, o wysokim statusie, upadną w niższe stany wszystkie spotkania skończą się rozłąką
Na buddyjską koncepcję cierpienia można spojrzeć pod trzema aspektami: Duhkha jako zwyczajne cierpienie. Mimo że słowo duhkha znaczy właśnie cierpienie, ból, smutek, nędzę, to jednak ma ono w buddyzmie z reguły głębsze filozoficzne znaczenie i łączy się z takimi określeniami jak niedoskonałość, nietrwałość, pustka, niesubstancjalność. Tu można zaliczyć wymienione uprzednio osiem cierpień, czyli wszelkie formy fizycznego i psychicznego cierpienia dające się zakwalifikować jako ból lub cierpienie. Duhkha jako produkt zmienności. Wszystkie szczęśliwe chwile, uczucia, warunki życia nie są trwałe i wieczne. Zmieniają się wcześniej czy później. Te zmiany powodują ból i cierpienie. Niemożność utrzymania zadowolenia w doświadczaniu zjawisk, gdyż w miarę czasu, choć doświadczanie początkowo przynosi mniej lub bardziej intensywną przyjemność, to zamienia się stopniowo w przesyt lub niedosyt, aż w końcu nie można go znieść. Duhkha jako uwarunkowane stany.