Ostatnia z wymienionych proporcji stała się standardowym formatem w najnowszych technologiach zapisu optycznego Blu-ray i HD DVD, będąc kompromisem pomiędzy dwoma najpopularniejszymi standardami wyświetlania panoramicznego obrazu kinowego: europejskiego 1,66:1 i wykorzystywanego w Stanach Zjednoczonych, oraz Wielkiej Brytanii 1,85:1.
Proporcje obrazu kinowego i telewizyjnego thumb|300px|Porównanie trzech najpopularniejszych formatów obrazu o tej samej przekątnej (wpisane w czarny okrąg). Najszerszy i najniższy prostokąt (niebieski 2,39:1), oraz środkowy (zielony 16:9) są najpopularniejszymi formatami obrazu kinowego. Najbardziej zbliżony do kwadratu (czerwony 4:3) jest standardowym formatem wykorzystywanym w telewizji.
Ograniczenia praktyczne Wymiary obrazu filmowego są ograniczone fizycznymi wymiarami klatki filmowej mieszczącej się pomiędzy perforacjami taśmy. Uniwersalnym standardem opracowanym przez Williama Dicksona i Thomasa Edisona w 1892 jest taśma filmowa szerokości 35 mm z klatką o wysokości czterech otworów perforacji. Chociaż faktyczna szerokość taśmy to 35 mm (1,38 cala), to przestrzeń pomiędzy perforacjami wynosi od 18,67 do 24,89 mm (0,735 cala do 0,980 cala)Stephen H. Burum – American Cinematographer Manual (wydanie 9). ASC Press (2004). ..