Megalozaury (Megalosauridae) – rodzina dinozaurów z grupy teropodów.
Były to duże (długość ciała do 9 m), dwunożne mięsożerne dinozaury. Żyły w środkowej i późnej jurze na terenach współczesnej Europy, Ameryki Północnej, Afryki i być może Azji (Leshansaurus).
Nazwę "Megalosauridae" ukuł Thomas Henry Huxley w 1869 r; w przeszłości do tej rodziny zaliczano szereg różnych rodzajów dużych teropodów, o których dziś wiadomo, że nie były bliżej spokrewnione, m.in. allozaura, dryptozaura, ceratozaura i indozaura. Pierwszą definicję filogenetyczną Megalosauridae zaproponował Ronan Allain w 2002 r: zdefiniował on tę rodzinę jako obejmującą torwozaura, afrowenatora, gatunek Poekilopleuron valesdunensis (później zaliczony do osobnego rodzaju Dubreuillosaurus) i wszystkich innych potomków ich ostatniego wspólnego przodka. Inną definicję zaproponowali Holtz i współpracownicy (2004): według nich Megalosauridae to rodzina obejmująca gatunek Megalosaurus bucklandii i wszystkie taksony mające bliższego wspólnego przodka z nim niż z gatunkami Spinosaurus aegyptiacus, Allosaurus fragilis lub Passer domesticus.