Zwierzchności tej Probusowi nie udało się jednak utrzymać zbyt długo, gdyż już w okresie walk Henryka IV o Małopolskę księcia legnickiego utrzymuje bliskie kontakty z władcą czeskim Wacławem II, który już niebawem zgłosi własne pretensje do tej ziemi.
Apogeum potęgi, Henryk księciem wrocławskim thumb|Zjednoczenie księstwa wrocławskiego z legnickim w 1290 roku (pomarańczowy kolor) Największe wyniesienie Henryka V miało jednak dopiero nadejść. 23 czerwca 1290 roku zmarł książę wrocławski Henryk IV Probus. Książę wrocławski przekazał swoją ojcowiznę w testamencie Henrykowi III Głogowczykowi. Decyzji tej sprzeciwili się jednak wrocławscy możni i mieszczanie, którzy uważali - nie bez słuszności - władcę Głogowa za rządzącego nazbyt silną ręką. Potęga miasta była wystarczająca, aby zmusić Głogowczyka do ucieczki. W jego zastępstwie do Wrocławia zaproszono Henryka V Brzuchatego. Możni liczyli, że książę Legnicy będzie władcą słabym, w którego imieniu będzie można rządzić. Dość szybko jednak zawiedli się, Henryk postanowił bowiem być władcą z prawdziwego zdarzenia.