Wzrost poczucia tożsamości narodowej wśród angielskich kolonistów w Ameryce oraz brytyjska polityka ceł na towary importowane (Akty Nawigacyjne), wywołały nastroje separatystyczne wśród Amerykanów. W roku 1775 na terenie Trzynastu Kolonii wybuchło powstanie, które w ciągu zaledwie paru tygodni przerodziło się w rewolucję. Po serii walk i ogłoszeniu oraz ogłoszeniu niepodległości przez USA, Wielka Brytania zaniechała starań o ponowne opanowanie utraconej kolonii.
Wojny w koloniach brytyjskich w XIX wieku Wojny kolonialne prowadzone były przez Brytyjczyków przez cały XIX wiek na terenach Afryki, Azji i Oceanii. Do największych konfliktów należą: powstanie sipajów w Indiach
wojny burskie: I wojna burska: Na terenie Transwalu i Oranii (republik Burów – potomków holenderskich osadników z XVIII wieku) odkryto w latach 60. i 70. XIX wieku pokaźne złoża złota i diamentów. Wielka Brytania rozpoczęła okupację tych terenów, której Burowie nigdy nie zaakceptowali. W 1880 roku rozpoczęli powstanie na obszarze Transwalu. Źle zorganizowane oddziały angielskie ponosiły liczne klęski, tracąc tysiące żołnierzy. Burowie wypracowali skuteczną metodę wojny partyzanckiej, co czyniło ich nieuchwytnymi dla armii brytyjskiej. W konsekwencji tych działań Imperium Brytyjskie uznało w 1881 roku niepodległość Republiki Transwalu.