Hilary Ostrowski syn Józefa i Marianny z Łaszczyńskich, (ur. 14 stycznia 1788, zm. 6 października 1870 w Lelewie) – tajny radca, marszałek szlachty guberni płockiej.
W dniu 2(14) października 1839 roku otrzymał od cesarza Mikołaja I herb Dąbrowo-Korab oraz potwierdzenie szlachectwa.
Życiorys Był on między innymi: Tajnym Radcą, Sekretarzem Skarbu Państwa Królestwa Polskiego, Dyrektorem Wydziału Kontroli Jeneralnej i Podatków stałych w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu Królestwa Polskiego, marszałkiem szlachty guberni płockiej (w spisie szlachty zapisany pod pozycją jeden), urzędnikiem zasłużonym, właścicielem majątku Tułowice koło Sochaczewa (w latach 1866-1870), założycielem wsi Hilarów nieopodal Tułowic (wioska do dziś nosi tę nazwę).
Był on także właścicielem licznych dóbr położonych w Powiecie Pułtuskim przeniesionych w 1842 roku przez Radę Administracyjną Królestwa Polskiego do obwodu płockiego z racji nadania Ostrowskiemu godności marszałka szlachty guberni płockiej i konieczności zamieszkiwania przez niego w obwodzie płockim. Do dóbr Hilarego Ostrowskiego należały: folwark Pieścirogi - Budy i Pieścirogi Olszany - Morgi (od 1820 roku), wieś Czajki, Kosewo-Mokrzyce, Malczyn, Wymysły, Łyczno i Chlebiotki.