W późniejszych czasach płytkie morze zwiększyło swój zasięg, pokrywając cały ten region i podzieliło Amerykę Północną całkowicie, tworząc Morze Środkowego Zachodu.

Liczne szczątki roślin iglastych wskazują, że równiny pokrywały lasy. Trawy nie zdążyły jeszcze wyewoluować, więc zauropelty i inne wczesnokredowe dinozaury roślinożerne pożywiały się iglastymi i sagowcami. Nodozaury miały wąski pyski. Podobną adaptację spotyka się dziś u zwierząt skubiących liście, pędy, wyżej położone części roślin, w przeciwieństwie do szerokich pysków trawożerców.

O ile Sauropelta stanowiła ważną część gildii roślinożerców z Cloverly, najpopularniejszym z nich był w tym czasie duży ornitopod tenontozaur. Mniejszy ornitopod zefirozaur, rzadkie tytanozaury i nieznany bliżej przedstawiciel ornitomimozaurów także żyli obok zauropelty. Zaliczany do dromeozaurów teropod deinonych żywił się niektórymi z nich, a pozostałe po nim zęby stanowią dowód jego dużej liczebności. Mikrowenator, mały bazalny owiraptorozaur, polował na niewielką zdobycz, podczas gdy na szczycie piramidy pokarmowej stały wielkie teropody z grupy allozauroidów. Stworzenia te znane są jedynie z fragmentarycznych szczątków, mogą być blisko spokrewnione ze współczesnym im akrokantozaurem z dzisiejszych Teksasu i Oklahomy.