W 1931 r., po połączeniu z PSL „Piast” i Stronnictwem Chłopskim utworzyło Stronnictwo Ludowe.

Lata 1915–1918 mały|Tomasz Nocznicki – pierwszy prezes Polskiego Stronnictwa Ludowego w Królestwie Polskim (1915-1918) mały|Błażej Stolarski – drugi prezes Polskiego Stronnictwa Ludowego (1918)

Powstanie stronnictwa Środowiska działaczy ludowych były po wybuchu I wojny światowej na terenie Królestwa Polskiego politycznie podzielone. Najważniejszymi spośród nich były Związek Ludu Polskiego (nowa w 1915 nazwa używana przez Narodowy Związek Chłopski), Związek Chłopski (pozostający pod wpływami PPS) i Stronnictwo Ludowe utworzone przez działaczy skupionych wokół „Zarania”) To co zaczęło je łączyć po 1914 to niechętny stosunek do lansowanej przez narodową demokrację i utworzony przezeń Komitet Narodowy Polski orientacji zakładającej rozwiązanie sprawy polskiej w oparciu o Rosję. Stąd te partie uczestniczyły w porozumieniach lewicy niepodległościowej – Zjednoczeniu Organizacji Niepodległościowych, Konfederacji Narodowej Polskiej, Zjednoczeniu Stronnictw Niepodległościowych i Unii Stronnictw Niepodległościowych. Po zajęciu przez wojska państw centralnych całego Królestwa partie chłopskie weszły od 5 sierpnia 1915 do Komitetu Naczelnego Zjednoczonych Stronnictw Niepodległościowych.