Wyższą jednostkę organizacyjną stanowił okręg w ramach którego najwyższą władzę stanowił zjazd okręgowy. Organami kierującymi okręgami pozostawały rady okręgowe i zarządy okręgowe. Władzami centralnymi PSL były: Zjazd Walny, Rada Główna i Zarząd Główny. Na drugim Zjeździe stronnictwa w Warszawie (22-23 lutego 1917) powołano nowy Zarząd Główny w skład którego weszli: Tomasz Nocznicki (prezes), Stanisław Osiecki, Aleksander Graff, Juliusz Poniatowski, Błażej Stolarski, Zygmunt Nowicki, Aleksander Bogusławski i Jan PohoskiJan Molenda, Polskie Stronnictwo Ludowe ..., s. 62.. Kolejne zmiany w tym zakresie nastąpiło na Walnym Zjeździe w Warszawie (27 – 28 stycznia 1918) gdy w związku ze zmianami statutowymi wybrano nowy piętnastoosobowy skład ZG – który od tego czasu tworzyli: Kazimierz Bagiński, Aleksander Bogusławski, Błażej Dzikowski, Aleksander Graff, Antoni Jaros, Teofil Kurczak, Tomasz Nocznicki (wiceprezes), Zygmunt Nowicki, Michał Ołdakowski, Stanisław Osiecki, Juliusz Poniatowski (wiceprezes), Jan Smoła, Błażej Stolarski (prezes), Stanisław Thugutt (sekretarz) i Romuald Wasilewski.Jan Molenda, Polskie Stronnictwo Ludowe ..., s. 161 Zapleczem partii były cały czas rosnące wpływy stronnictwa na wsi, głównie wśród średniorolnych chłopów.