thumb|240px|Ochotnik kałmucki w służbie Wehrmachtu Korpus Kawalerii Kałmuckiej (niem. Kalmücken-Kavallerie-Korps, zwany też Kalmücken-Legion) – kałmucka kolaboracyjna formacja zbrojna powstała z inicjatywy reżimu III Rzeszy, w latach 1942-1945 prowadziła działania bojowe przeciw Armii Czerwonej oraz partyzantce radzieckiej, polskiej i jugosłowiańskiej.
Historia Kałmuckiego Korpusu Kawalerii Zajęcie przez wojska niemieckie (prowadzące ofensywę w ramach operacji Fall Blau) części terytorium Kałmuckiej Autonomicznej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej latem 1942 oraz zdobycie 12 sierpnia 1942 stolicy republiki Elisty umożliwiło tworzenie z ochotników kałmuckich oddziałów wojskowych prowadzących działalność bojową na rzecz III Rzeszy. Bazą na której tworzono od września 1942 Kałmucki Korpus Kawalerii był oddział specjalny niemieckiego wywiadu wojskowego Abwehrtruppe 103, w skład którego wchodziło dwa szwadrony kawalerii. Powstałą jednostkę zwano Kalmüken Verband Dr Doll jednak używano też określenia legion kałmucki lub Kałmucki Korpus Kawalerii. Inspiratorem powstania jednostki był gen. Sigfrid Henrici dowódca 16 Dywizji Piechoty Zmotoryzowanej, któremu potrzebne były mobilne oddziały do ochrony linii zaopatrzeniowych.