pastwili się na ofiarami bijąc je i łamiąc kończyny. Po opuszczeniu przez nich wsi znajdowano ciała zmasakrowane, z połamanymi rękami i nogami, z rozprutymi powłokami brzusznymi, z posiniaczonymi twarzami i wybitymi zębami. Ofensywa Armii Czerwonej, która ruszyła 12 stycznia 1945 roku, zmusiła ich od przerwania uprawianego procederu i wycofania wraz z wojskami hitlerowski z Kielecczyzny. Pod Ruskim Brodem 16 stycznia 1945 doszło do walk z Armią Czerwoną, w czasie której ponieśli znaczne straty. Udało im się jednak wyjść z okrążenia. Niedobitki zostały skierowane w stronę Wrocławia, a następnie przez Austrię do Chorwacji.
Pod koniec 1944 r. Korpus został podzielony. Około 2 tys. Kałmuków wysłano na Śląsk do Neuhammer.
Na terytorium Jugosławii Chorwacji, niedobitki Korpusu Kawalerii Kałmuckiej zostały wcielone do XV Kozackiego Korpusu Kawalerii SS dowodzonego przez Helmutha von Pannwitza i walczyli przeciw jugosłowiańskiej partyzantce Josipa Broz Tity. W styczniu 1945 r. Niemcy planowali wcielić ich do Kaukasischer-Waffen-Verband der SS, ale ostatecznie nie zrealizowali tego. Natomiast pod względem politycznym podporządkowali się Komitetowi Wyzwolenia Narodów Rosji gen. Andrieja Własowa, w skład którego wszedł jako ich przedstawiciel Sz. Balinow.