w większości wypadków tuż przed ujściem dzieli się na kilka mniejszych. Uchodzić może do kąta żylnego, żyły szyjnej wewnętrznej, żyły podobojczykowej lub do żyły ramienno-głowowej. Tuż przed ujściem występuje jedna lub dwie zastawki.
Patologia Przerwanie przewodu piersiowego w odcinku piersiowym prowadzi do chłonkotoku (łac. chylothorax), czyli obecności limfy w jamie opłucnej.
Pozostały drenaż chłonny Z górnej połowy ciała chłonkę zbierają: pień szyjny – głowa i szyja pień podobojczykowy – kończyna górna, górno-boczna części klatki piersiowej i gruczoł mlekowy człowieka pień oskrzelowo-śródpiersiowy – płuco, oskrzela, i śródpiersie.
Te trzy naczynia tworzą po prawej stronie ciała krótki przewód chłonny prawy, a po lewej uchodzą do przewodu piersiowego. Przewód piersiowy i prawy przewód chłonny uchodzą odpowiednio do lewego i prawego kąta żylnego, utworzonego przez połączenie żyły szyjnej wewnętrznej i żyły podobojczykowej w żyłę ramienno-głowową.
Historia Przewód piersiowy odkrył u psów anatom Jean Pecquet w XVII wieku, a kilka lat później jego obecność u ludzi stwierdził Thomas Bartholin. Inne, historyczne nazwy dla określenia tej struktury anatomicznej to przewód Pecqueta, lewy przewód chłonny albo kanał Van Hoorne'a.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Układ limfatyczny człowieka Kategoria:Anatomia klatki piersiowej Kategoria:Anatomia głowy i szyi Kategoria:Anatomia jamy brzusznej