Topowa odmiana 426 HEMI cechowała się mocą maksymalną 431 KM (317 kW) i momentem obrotowym 664 Nm. Poziom sprzedaży rocznika 1967 spadł w porównaniu z debiutanckim o prawie połowę - nabywców znalazło 15 788 egzemplarzy.
Silniki V8 5.2l A V8 5.2l LA V8 5.9l B V8 6.3l B V8 6.3l B V8 7.0l RB V8 7.2l RB
Druga generacja
thumb|225px|left|Dodge Charger II - tył thumb|225px|left|Dodge Charger II R/T thumb|225px|left|Dodge Charger II Daytona
Dodge Charger II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1968 roku.
W roku 1968 cała gama modeli opartych na płycie podłogowej Chrysler B-body została przeprojektowana. Chrysler przy projektowaniu nadwozia wykorzystał nowy nurt stylistyczny coke bottle. Wnętrze pojazdu zostało zmienione. Podstawowym źródłem napędu był silnik V8 318 o mocy maksymalnej 233 KM (172 kW) i momencie obrotowym 461 Nm. Jednostka V8 6.3 (383) dostępna była w wersji z gaźnikiem 2-gardzielowym (moc 294 KM, moment obrotowy 529 Nm) oraz 4-gardzielowym (moc 335 KM, moment 576 Nm). Osiągi wersji 426 HEMI i 440 pozostały niezmienione. Rozstaw osi wynosił 2972 mm, długość nadwozia zaś 5283 mm. Od połowy roku 1968 dostępny był silnik V6 3.7 (225) o mocy 147 KM (108 kW) i momencie obrotowym 292 Nm.