Luís Cabral (ur. 10 kwietnia 1931 w Bissau, zm. 30 maja 2009 w Torres Vedras (Portugalia)) – pierwszy prezydent Gwinei Bissau. Funkcję swoją sprawował od ogłoszenia niepodległości 24 września 1973 do 14 listopada 1980, kiedy został obalony przez pucz wojskowy. Był członkiem Afrykańskiej Partii Niepodległości Gwinei i Wysp Zielonego Przylądka.
Życiorys Urodził się w ówczesnej kolonialnej Gwinei Portugalskiej. Pochodził z rodziny Kabowerdeńczyków. W 1956 roku znalazł się w gronie pięciu współzałożycieli Afrykańskiej Partii Niepodległości Gwinei i Wysp Zielonego Przylądka (PAIGC). Innym z założycieli partii był jego brat Amílcar. Po śmierci Amílcara, w 1973 roku, stanął na czele gwinejskiej frakcji PAIGC. Konkurował z kabowerdeńską frakcją Aristidesa Pereiry. Spór dotyczył tego, kto miał pełnić w ugrupowaniu większą rolę.
Gdy w 1974 roku w Portugalii doszło do militarnego puczu (rewolucja goździków), nowy rząd nadał niepodległość koloniom w Afryce. Cabral jako lider frakcji kabowerdeńskiej PAIGC został wybrany pierwszym prezydentem nowo powstałego państwa, Gwinei Bissau. W polityce wewnętrznej próbował utworzyć państwo o modelu socjalistycznym, na arenie międzynarodowej dążył do zjednoczenia Gwinei Bissau i Wysp Zielonego Przylądka.