Udział PP w kampanii wrześniowej i ewakuacja na Węgry thumb|Policjant warszawski podczas rozmowy z amerykańskim dziennikarzem Julienem Bryanem we wrześniu 1939 thumb|Polscy policjanci wzięci do niewoli przez Armię Czerwoną we wrześniu 1939 thumb|Notatka szefa NKWD Ławrientija Berii do Józefa Stalina z propozycją wymordowania polskich jeńców, z 5 marca 1940 r., z podpisami: Stalina, Klimienta Woroszyłowa, Wiaczesława Mołotowa i Antanasa Mikojana W myśl przygotowanego wcześniej planu obrony państwa, policja miała być przekształcona w „wojskowy korpus służby bezpieczeństwa” pełniąc dodatkowo funkcje antydywersyjne i zabezpieczenia infrastruktury. Wskutek niezrozumiałej działalności MSW (niektórzy autorzy mówią wręcz o dywersji) w czasie kampanii wrześniowej korpus policyjny nie został włączony w system obronny. Poza chwalebnym epizodem przy obronie Warszawy, podczas tej wojny nie odegrał praktycznie żadnej roli. Aparat policyjny jako całość przestał istnieć już w pierwszej dekadzie września, ulegając rozkładowi podczas niekończących się ewakuacji. Oficerowie Komendy Głównej zostali internowani w Rumunii, akta Archiwum Centralnego PP zostały przejęte przez Sowietów, zaś wielu funkcjonariuszy zginęło wskutek represji niemieckich i radzieckich już po przejściu frontu.