Małopłytkowość immunologiczna (dawniej nazywana idiopatyczną plamicą małopłytkową, samoistną plamicą małopłytkową, małopłytkowością samoistną, immunologiczną plamicą małopłytkową lub chorobą Werlhofa), ITP (od ang. idiopathic thrombocytopenic purpura), IT (od ang. idiopathic thrombocytopenia) – choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się przyspieszonym niszczeniem w układzie siateczkowo-śródbłonkowym opłaszczonych przeciwciałami płytek krwi.
Historia Chorobę jako pierwszy opisał Paul Gottlieb Werlhof (1699–1767) u dziesięcioletniej dziewczynki w 1735 roku. Werlhof nazwał chorobę morbus haemorrhagicus maculosusWerlhof P.G. Disquisitio medica et philologica de variolis et anthracibus, signis differentiis, medelis disserit etc. Hannoverae, sumt. haered. Nicolai Foersteri, 1735.. Termin morbus maculosis haemorrhagicus wprowadził Rudolph August Behrens (?-1747)Behrens R.A. Epistolica dissertatio altera pro spicilegio observationum de morbo maculoso haemorrhagico noxiis nonnulis persrcipta..
Epidemiologia Chorują najczęściej dorośli w wieku 20–50 lat, kobiety do 4 razy częściej. ITP ulega samoistnej remisji u około 10% pacjentów.