Jego postępowanie w tym okresie spotkało się z krytyką feldmarszałka von Klugego i wielu powojennych historyków.

Kiedy 3 Armia amerykańskiego generała Pattona zagroziła 5 Armii Pancernej i 7 Armii okrążeniem na południe od Caen, Hausser i Kluge sprzeciwili się nierealistycznemu planowi Hitlera, by skoncentrować dziewięć zdziesiątkowanych dywizji pancernych na zachodnim skraju wybrzuszenia frontu, przebić się nimi na zachód do samego wybrzeża i odciąć od niego Pattona. Zamiast tego Kluge i Hausser proponowali wycofanie się za Sekwanę. Nie udało się jednak przeforsować tej koncepcji. 17 sierpnia 1944 roku większość sił Grupy Armii B wpadła w okrążenie pod Falaise. Hausser, który wraz ze swymi żołnierzami znalazł się w kotle, wydał rozkaz, żeby w nocy z 19 na 20 sierpnia wszystkie zdolne do walki jednostki zaczęły się pojedynczo przebijać. Osobiście objął dowodzenie. Ta decyzja Haussera ocaliła mniej więcej jedną trzecią jego armii. Sam generał dołączył do 1 Dywizji Pancernej SS „Leibstandarte Adolf Hitler” i kiedy 20 sierpnia maszerował z pistoletem maszynowym na ramieniu, został ciężko zraniony przez amerykański granat.