Kamienica Pod Zieloną Dynią (niem.: Haus Zum Grünen Kürbis) – średniowieczna kamienica na wrocławskim Rynku, na południowej pierzei Rynku, tzw. stronie Złotego Pucharu.

Historia kamienicy i jej architektura W XIII wieku na posesji nr 22 i 23 o szerokości 20 lub 22 łokci (wg rejestru 20,5 łokci) znajdował się jeden budynek z wejściem w ścianie bocznej i z przestrzenią (miedziuch) między nim a kamienicą nr 21.

W 1487 roku znajdowała się w niej gospoda prowadzona przez Caspara Kristiana, która pod koniec XV wieku została połączona z tylnym budynkiem mieszczącym się przy ulicy Junkierskiej (obecnie ul. Ofiar Oświęcimskich). W 1541 kamienica (o czym wskazuje umieszczona data w portalu) została przebudowana i nadano jej styl renesansowy. Trzykondygnacyjna kamienica posiadała trzy osie okienne i przykryta była dachem osłoniętym szczytem. Sam szczyt podzielono pilastrami i gzymsami, a na samej górze umieszczono poziome woluty podparte rzędami kanelur. Okna zostały otoczone profilami, a boczne dodatkowo u dołu guzami. Do sieni na parterze prowadził prostokątny portal o prostokątnym wykroju umieszczony w zachodniej osi. Nad otworem wejściowym znajdowało się podwójne naświetle w kształcie leżącego prostokąta podobnie zdobione.