Daosheng (道生; ur. 355, zm. 434), także Zhu Daosheng (竺道生) (wiet. Đạo Sinh) – buddysta chiński, prekursor szkół sanlun i chan.
Życie Urodził się w Bengzheng.
Był wybitnie utalentowanym człowiekiem. Zanim zaczął praktykować buddyzm już był mocno związany z chińskimi ideami, zwłaszcza taoizmem i jego głównymi przedstawicielami – Laozi i Zhuangzi, a zanim został buddyjskim mnichem, był już znanym nauczycielem. Jego pierwszym buddyjskim nauczycielem był Zhu Fatai (竺法汰; zm. 378 r.).
W 397 r. przybył na Lushan (góra Lu) do klasztoru Donglin (東林 Wschodni Las), gdzie spotkał się z Sanghadewą, sarwastiwadinem, u którego studiował Abhidharmę. Drugą ważną osobą poznaną przez niego był Huiyuan. Odrzucił zarówno wcześniejszy kult Maitrei jak i Amitabhy; nie wierzył w słowa i obrazy. A jednak w pełni aprobował sutry buddyjskie, co objaśnił tymi słowami Budda nie kłamie, dlatego nie kłamał, kiedy pozostawił lekarstwo pism zamiast siebieZen Buddhism: A History. India and China. Heinrich Dumoulin. Str. 74.
W latach 405–408 przebywał w Chang’anie i został jednym z czterech głównych uczniów Kumaradżiwy (344–413)(Kumārajīva) i pracował nad tłumaczeniami w jego słynnym biurze tłumaczeń. Zapewne właśnie wtedy zapoznał się dogłębnie z naukami śūnyavādy pod kierownictwem głównego wówczas propagatora madhjamiki, którym był Kumaradżiwa.