W 1845 r. zakład i przylegająca do niego osada stały się własnością Banku Polskiego. W 1883 r. Klimkiewiczów zajmował powierzchnię 40,3 ha. Osada miała wówczas 11 domów i 250 mieszkańców. W 1893 r. powstały dwupiętrowe kamienice fabryczne, a w 1894 r. szpital fabryczny, który do powstania kasy chorych na ul. Focha, był jedynym szpitalem w najbliższej okolicy. W 1903 r. Izabela Łempicka otwarła w Klimkiewiczowie czytelnię i księgarnię. Od 1902 roku Maciej Glogier, Jan Głogowski i Jan Wigura tworzyli w Klimkiewiczowie pierwsze koła Towarzystwa Oświaty NarodowejJ. Z. Pająk, Głogowski Jan, w: Świętokrzyski słownik biograficzny, t. 2, 1795–1918, pod red. J. Szczepańskiego, Kielce 2009, s. 155.. W 1907 r. osada miała już 27 domów i 825 mieszkańców.
W 1916 r. miała miejsce pierwsza próba przyłączenia Klimkiewiczowa do Ostrowca. Sprzeciwiły się temu wówczas władze spółki hutniczej. 29 maja 1921 r. powódź zalała dzielnicę. W 1924 r. osada została ostatecznie włączona do Ostrowca. 7 stycznia następnego roku ulice osiedla otrzymały swoje nazwy.
Przypisy
Bibliografia Waldemar Brociek, Ostrowiec Świętokrzyski i okolice. Część I, Kielce 1997
Linki zewnętrzne
Hutnicze