Pierwszy palec zaś, odpowiednik ludzkiego palucha, nie sięgał podłoża.
Klasyfikacja Paleontolodzy José Bonaparte i Fernando Emilio Novas ukuli nazwę Abelisauridae w 1985, wraz z opisaniem abelizaura, od którego termin pochodzi. Obie nazwy (rodzajowa i rodziny) pochodzą od nazwiska Roberta Abla, odkrywcy abelizaura. Do ich stworzenia użyto też greckiego słowa σαυρος/sauros oznaczającego jaszczura. Popularny przyrostek -idae, używany w nomenklaturze zoologicznej do oznaczania rodzin, pochodzi z kolei od greckiego przyrostka -ιδαι/-idai, związanego z liczbą mnogą.
thumb|left|Rugops, bazalny przedstawiciel abelizaurów
Abelisauridae stanowią rodzinę w taksonomii linneuszowskiej. Zaliczają się do infrarzędu ceratozaurów (Ceratosauria) i nadrodziny Abelisauroidea, obejmującej oprócz nich także rodzinę noazaurów. Nazwie Abelisauridae nadano kilka definicji filogenetycznych. Pierwotnie rozumiano ją jako odnoszącą się do taksonu obejmującego abelizaura, karnotaura, ich ostatniego wspólnego przodka i wszystkich jego potomków.