Sifaka (Propithecus) – rodzaj ssaków naczelnych z rodziny indrisowatych (Indridae).
Rozmieszczenie geograficzne Występują wyłącznie na Madagaskarze.
Charakterystyka Długość ciała 39–55 cm, ogona 41–60 cm; masa ciała 2,6–6,8 kg. Charakteryzują się czarnym ubarwieniem części twarzowej głowy oraz długim ogonem, zbliżonym długością do długości ciała. Sifaki prowadzą nadrzewny i dzienny tryb życia. Potrafią przeskakiwać z drzewa na drzewo na odległość do 10 m. Często poruszają się w postawie dwunożnej, balansując przednimi kończynami dla utrzymania równowagi.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1832 roku brytyjski zoolog Edward Turner Bennett w artykule poświęconym opisowi nowego rodzaju z rodziny lemurowatych, opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Committee of Science and Correspondence of the Zoological Society of London”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) sifaka diademowa (P. diadema).
Etymologia Propithecus: pro ‘blisko, przed’; πίθηκος píthēkos ‘małpa’. Macromerus: gr. μακρος makros ‘długi’; μηρος mēros ‘udo’.