Jego wspomnienia mają stanowić „przykład recepcji Bałkanów przez osobę dobrze wykształconą, posiadającą szerokie horyzony, która nie tylko znała, ale przede wszystkim rozumiała problemy, z jakimi borykali się mieszkańcy tych terenów”.
Dzieła Ogłosił drukiem wiele dzieł, z których znaczna część poświęcona jest dziejom południowo-wschodnich ziem Polski (Wołynia, Podola, Ukrainy i Wołoszczyzny). Opublikował dużą liczbę opracowań oraz artykułów zamieszczanych w czasopismach. Część jego prac zebrana jest w wydaniu zbiorowym Pisma t. 1–7 (Warszawa 1910–1913). W latach 1876–1915 wraz z Adolfem Pawińskim współredagował Źródła dziejowe bardzo ważne wydawnictwo materiałów źródłowych dotyczące polskiej historii XVI i XVII wieku. W cyklu tym napisał wiele tomów: T. 1. , T. 5. T. 6. T. 10. W drugiej serii pt. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym opublikował: T. 17. w serii, T. 6 w publikacji, Podlasie cz. 1, Warszawa, 1908. T. 18. w serii, T. 7. T. 19. w serii, T. 8. T. 20. w serii, T. 9. T. 21. w serii, T. 10. T. 22. w serii, T. 11. T. 23. w serii, T. 12. T. 24. w serii, T. 13. T. 25. w serii, T. 14.
Wydał także: Akademia Kijowsko-Mohilańska (Kraków 1899/1900), Historia Rusi południowej (Kraków 1912)