Włodzimierz I Wielki, Włodzimierz Światosławowicz (st. rus. Володимѣръ Свѧтославичь, ), właściwie WaldemarNorman Davies Zaginione królestwa, Kraków 2010, s. 256 (), występuje z przydomkami Święty, Wielki lub Chrzciciel (ur. ok. 958, zm. 15 lipca 1015) – władca ruski z dynastii Rurykowiczów, książę Nowogrodu, wielki książę kijowski i władca Rusi Kijowskiej od ok. 980 do 1015 roku. W 988 roku wprowadził na Rusi chrześcijaństwo. Święty kościoła prawosławnego i katolickiego. W czasach ruskich nazywany „Nowym Konstantynem” lub „podobnikiem Konstantyna”.
Życiorys
Był wnukiem Igora (Ingwara), władcy Rusi Kijowskiej (nord. Gardariki) i nieślubnym synem księcia Światosława I i jego konkubiny Małuszy, którą sagi norweskie opisują jako wróżkę przepowiadającą przyszłość i żyjącą do wieku 100 lat. Według najnowszych badań, książę Włodzimierz urodził się na Wołyniu we wsi Budziatycze (), obecnie w obwodzie wołyńskim, w pobliżu monasteru w Zimnem.