thumb|Rozruchy Gordona, obraz Johna Seymoura Lucasa thumb|130px|żołnierz z pułku Regimentu Queen’s Regiment of Foot, który tłumił rozruchy Rozruchy Gordona () – niepokoje społeczne w Londynie w 1780 roku. Radykalni protestanci, którym przewodził lord George Gordon (1751–1793), protestowali przeciwko ustępstwom na rzecz katolików, które uzyskali przez Roman Catholic Relief Act, 1778. Wydanie tego aktu miało na celu uspokoić napiętą sytuację w Irlandii.
29 maja 1780 zaczął się zbierać tłum sympatyków Gordona i wrogów „papistów”. 2 czerwca tłum, którego liczebność oceniano na ok. 40–60 tys. ludzi, krzyczących „No Popery” próbował wtargnąć do Izby Gmin, co mu się jednak nie udało. Gordon wraz z kilkoma stronnikami przystrojonymi w niebieskie kokardy wszedł do Izby i przedstawił petycję o odwołanie aktu z 1778. Nie obyło się bez obelg rzucanych w stronę pobłażliwych wobec papistów biskupów i zdzierania peruk lordom. Wtedy tłum wymknął się spod kontroli: splądrowano więzienie Newgate, a także uszkodzono budynek Bank of England, rabowano domy nie tylko katolików, lecz również sędziów i urzędników.