Uwodzenie – zachowanie mające na celu przyciągnięcie partnera/partnerki bez użycia przemocy. Może ono doprowadzić do stosunku płciowego lub utworzenia związku nieformalnego, niekiedy zakończonego małżeństwem.
Taktyki uwodzenia są rozważane w nurcie psychologii ewolucyjnej. W tym sensie pojęcie to może być używane także w odniesieniu do zwierząt.
Techniki wykorzystywane w uwodzeniu . Robert Greene analizując dostępne źródła historyczne wyodrębnił też kilka kobiecych i męskich tożsamości uwodziciela, charakteryzujących się właściwymi sobie, pociągającymi cechami. Należą do nich: Syrena - czyli np. Afrodyta, Marilyn Monroe lub królowa Kleopatra, nie jest szczególnie piękna, uwodzi głosem i powierzchownością wyrażoną w zwiewnych sposobie poruszania się, wyróżniającym ubiorze i sugerowanemu seksapilowi. Rozpustnik - np. kardynał Richelieu lub Gabriele D'Annunzio, uwodzicielski jest lekceważący sposób, w jaki traktuje kobiety, jednocześnie bardzo mocno ich pożądając. Ponieważ ma reputację rozpustnika, działa tutaj także reguła dowodu społecznego, wzmacniająca perswazję. Idealny kochanek - np. Giacomo Casanova lub Madame Pompadour, idealnie odczytuje fantazje i potrzeby uwodzonej osoby, których korzenie często kryją się w dzieciństwie. Dandys - np.