27-letni Manni, jak nazywali go kibice, trafił do klubu prowadzonego przez charyzmatycznego Otto Rehhagela, w tym też klubie grał najlepiej w swojej karierze. Przez 7 lat gry w westfalskim klubie grał jak z nut. W 251 występach dla drużyny z Westfalenstadion strzelił aż 158 bramek, co czyni go najskuteczniejszym graczem w historii Borussii Dortmund. Od roku 1979 przejął opaskę kapitańską od Lothara Hubera. Nosił ją aż do 1983 roku, gdy postanowił opuścić Dortmund. Przeszedł do 1. FC Nürnberg, gdzie grał przez kolejny sezon. Po roku przeniósł się Rot-Weiss Oberhausen, gdzie zdobył tytuł króla strzelców 2 Bundesligi (w 35 występach zdobył 29 bramek i wyprzedził drugiego w klasyfikacji Pascala Notthoffa o 16 bramek). 36-latek trafił nad Morze Północne do Bremy, by w barwach Werderu stworzyć wraz z Frankiem Neubarthem jeden z najbardziej bramkostrzelnych duetów Bundesligi. Po roku powrócił do Oberhausen, gdzie spędził kolejny sezon. Po zakończeniu sezonu Werder zdecydował się wykupić 37-letniego gracza za 150 tysięcy marek, co uczyniło go najdroższym 37-latkiem świata piłkarskiego. Mimo wieku grał regularnie w barwach bremeńskiego klubu, aż do 12 maja 1990 roku, gdy w wieku 41 lat zagrał ostatni mecz ligowy przeciwko Bayerowi 04 Leverkusen.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Manfred Burgsmüller · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.