Brunon Absolon (Bruno Absolon) (ur. 26 czerwca 1892Golec, Bojda, Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, t. 1, s. 15. lub 1893 w Marklowicach Górnych, zm. kwiecień 1940 w Chlewiskach) – polski inżynier, górnik, hutnik.
Życiorys Był synem Tomasza i Matyldy z d. Peterek. W 1912 roku ukończył niemieckojęzyczne gimnazjum w Cieszynie. Naukę kontynuował w Wyższej Szkole Górniczej w Leoben. Po wybuchu I wojny światowej został wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Artylerii Fortecznej Nr 2. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1915 w korpusie oficerów rezerwy artylerii fortecznej. Później został przemianowany na oficera zawodowego i awansowany na porucznika ze starszeństwem z 1 lutego 1916.
Po zakończeniu wojny w 1918 studiował w Wyższej Szkole Górniczej w Przybramie i w Leoben. Podjął pracę w hutnictwie, napierw w hucie frysztackiej, potem w Hucie Pokój, gdzie od 1927 był dyrektorem. Szczególne zasługi miał utrzymując w ruchu opuszczone przez niemieckich specjalistów huty. Dokonywał ich modernizacji. Działał w społecznie w Stowarzyszeniu Polskich Inżynierów Górniczych i Hutniczych.