Tytuł opery pochodzi z perskiego słowa Turandokht – córka , historycznego regionu w Azji Środkowej. Pierwsze wzmianki o Turandot pochodzą z XII-wiecznego poematu Haft pajkar perskiego poety Nizamiego. Wiersz opowiada o władcy Bahromie, który poślubił siedem księżniczek z różnych regionów Eurazji i Afryki Północnej. Jedna z nich przedstawia mu cztery zagadki, które musi rozwiązać, żeby zdobyć jej rękę. 300 lat później w 1710 roku francuski orientalista François Pétis de la Croix wydał zbiór arabskich opowiadań Les Mille et un jours. Jednym z nich jest historia chińskiej księżniczki Turandot. W 1762 roku Carlo Gozzi wystawił sztukę Turandot.
Po premierze Tryptyku w 1918 roku Puccini ponownie szukał nowego tematu. Kompozytor zainteresował się twórczością Carla Gozziego. Puccini rozpoczął prace w marcu 1920 roku, a tekst miał napisać duet muzyków Giuseppe Adami i Renato Simoni. Libretto do I aktu było ukończone w styczniu 1921 roku. W 1922 roku skupił się nad II aktem, który początkowo miał stanowić jedną całość z I. W marcu 1924 roku opera była gotowa do momentu finałowego duetu. W październiku wybrał czwartą wersję duetu autorstwa Adamiego.