Etiologia Etiologia zespołu niespokojnych nóg jest zasadniczo nieznana. Wyróżnia się postać pierwotną (idiopatyczną) i wtórną. Opisywano przypadki dziedzicznego występowania zespołu (dziedziczenie autosomalne dominujące) jak również przypadki dziedziczenia autosomalnego recesywnego (pierwotny ZNN). Sugerowany też jest związek z niedoborem dopaminy w prążkowiu oraz zaburzeniami gospodarki żelazem (wtórny ZNN). Inne przyczyny wtórnego zespołu niespokojnych nóg to cukrzyca, mocznica, reumatoidalne zapalenie stawów, przewlekła niewydolność żylna. Objawy mogą powodować niektóre leki: metoklopramid, fenytoina, difenhydramina, leki przeciwdepresyjne, antagonisty kanału wapniowego.
Zespół niespokojnych nóg może być objawem klinicznym depresji maskowanej (to znaczy takiego rodzaju depresji, w którym endogenny zespół depresyjny maskowany jest przez inne objawy).
Kryteria rozpoznania Kryteria rozpoznania dzieli się na: kryteria podstawowe występowanie nieprzyjemnych wrażeń zlokalizowanych w kończynach dolnych przymus ruchu narastanie objawów w spoczynku narastanie objawów w godzinach wieczornych i nocnych kryteria dodatkowe bezsenność (zwłaszcza trudności w zasypianiu) przewlekłość objawów występowanie rodzinne.