Obwód autonomiczny, OA – forma autonomii terytorialno-narodowościowej, tworzona w Związku Radzieckim dla narodów o niewielkiej liczebności. Obwody autonomiczne były formą pośrednią autonomii pomiędzy republikami autonomicznymi a okręgami narodowościowymi (od 1977 r. – okręgami autonomicznymi).
Niemal wszystkie Obwody z biegiem czasu „awansowały” do pozycji republik autonomicznych, a Kirgiski OA nawet do rangi republiki związkowej ZSRR.
W ciągu całego istnienia ZSRR w państwie tym istniały następujące okręgi autonomiczne:
W Rosyjskiej FSRR: Adygejski OA (1922 – 1991, przekształcony w Adygejską ASRR) Buriacko-Mongolski OA (1922 – 1923, przekształcony w Buriacką ASSR) Chakaski OA (1930 – 1990, przekształcony w Chakaską ASSR) Czeczeński OA (1923 – 1936, połączony z Inguskim OA w Czeczeńsko-Inguski OA) Czeczeńsko-Inguski OA (1934 – 1936, przekształcony w Czeczeńsko-Inguską ASRR, a potem w Czeczeńsko-Inguską ASRR) Czerkieski OA (1926 – 1957, przekształcony w Karaczajo-Czerkieski OA, a potem w Karaczajo-Czerkieską ASRR) Czuwaski OA (1920 – 1925, przekształcony w Czuwaską ASRR) Gorno-Ałtajski OA (1922 – 1991; do 1948 r. pn.