Sukcesy pucharowe w latach 70. i na początku lat 80. Nie licząc 11. miejsca w 1971 r. (najgorsze miejsce Dukli od założenia klubu do sezonu 1992/93) zespół grał w czołówce mistrzostw ponownie kończąc na podium. Pomimo słabszej postawy w 1975 r. (9. miejsce), dwa lata później Dukla zdobyła mistrzostwo wyprzedzając drugi w tabeli Inter Bratysława o 4 punkty. W tych latach Dukla mogła polegać na dwóch czołowych strzelcach, którymi byli Ladislav Vízek i Zdeněk Nehoda. Pomogli oni również Dukli zdobyć mistrzostwo Czechosłowacji w 1979 r.
Gdy w 1976 r. Czechosłowacja zdobyła mistrzostwo Europy, kluczowymi graczami zwycięskiego zespołu (opartego głównie na wicemistrzu Czechosłowacji Slovanie Bratysława) byli grający w Dukli bramkarz Ivo Viktor oraz Nehoda.
W latach 1969–1977 Dukla czterokrotnie grała w europejskich pucharach, odnosząc jedynie 4 zwycięstwa i dwukrotnie remisując. W 1979 r. ekipa znakomicie spisała się w Pucharze UEFA. W pierwszych dwóch rundach wyeliminowała Lanerossi Vicenza (bez króla strzelców ligi włoskiej Paolo Rossiego) i Everton. Na własnym boisku rozgromiła VfB Stuttgart (samobójczy gol Dietera Hoeneßa oraz bramki Vizka, Pelca i Gajdůška). Porażka w Stuttgarcie 1:4 nie przeszkodziła w awansie do ćwierćfinału.