mały|Witold Wandurski po aresztowaniu przez OGPU, 11 października 1933 r. Witold Wandurski (ur. 8 kwietnia 1891 w Granicy, zm. 1 czerwca 1934 w Moskwie) – polski dramaturg, poeta, publicysta, reżyser, działacz polityczny i kulturalno-oświatowy.
W latach 1916–1919 studiował w Rosji prawo, był wykładowcą w Wolnej Wszechnicy Sztuki oraz reżyserem i kierownikiem polskiego amatorskiego teatru w Charkowie. Po powrocie do Polski był kierownikiem teatru w Łodzi i działaczem Komunistycznej Partii Robotniczej Polski i KPP. Współpracował z Nową KulturąMarian Stępień, Nowa Kultura, w: Literatura polska, przewodnik encyklopedyczny, t. II, Warszawa 1985, s. 42.. Był współpracownikiem Kultury Robotniczej, legalnego organu Komunistycznej Partii Robotniczej PolskiAndrzej Z. Makowiecki, Kultura Robotnicza, w: Literatura polska, przewodnik encyklopedyczny, t. I, Warszawa 1984, s. 538..
Witold Wandurski był współzałożycielem dziennika „Republika”, redaktorem miesięcznika Dźwignia. Autor wielu dramatów i plakatów scenicznych. W 1929 wyemigrował do ZSRR.