Na Falklandach składanie jaj odbywa się zwykle pomiędzy październikiem a grudniem, ale najczęściej w październiku.
Głównym składnikiem diety perkoza białoczubego są małe ryby, ale zjada on również różne stawonogi – chrząszcze, pluskwiaki, larwy owadów czy skorupiaki, a także mięczaki i nieco materiału roślinnego.
Podgatunki 240px|mały|lewo|Podgatunek z Falklandów Obecnie znane są trzy podgatunki perkoza białoczubego: perkoz chilijski (Rollandia rolland chilensis) – opisany w 1828 roku. Zamieszkuje obszary wybrzeża Peru oraz wyżynne obszary od Peru do północno-zachodniej Argentyny. Ponadto nizinne obszary Andów od Argentyny do Chile oraz w okresie zimowym podczas migracji także od Paragwaju do południowej Brazylii. Pod koniec XX wieku liczebność tego podgatunku szacowano na prawdopodobnie ponad 100 000 osobników. Rollandia rolland morrisoni – opisany w 1962 roku. Zasiedla tereny jeziora Junín w Peru. Według niektórych opracowań podgatunek ten charakteryzuje się masywniejszym dziobem, w porównaniu z podgatunkiem zamieszkującym obszary nizinne. Jego liczebność systematycznie spada od 4000 osobników w 1977 roku, poprzez 2150 w 1981 roku, do nieco ponad 500 osobników w roku 1993. perkoz białoczuby (Rollandia rolland rolland) – opisany w 1824 roku.