We wrześniu 1969 roku dźwignia hamulca ręcznego została przeniesiona z pozycji przy kierownicy pomiędzy przednie fotele a zbiornik paliwa został powiększony z 55 do 70 litrów.
W marcu 1970 roku powstał model GS/E. Miał on silnik 2.5L (oznaczenie "25E", rzędowy, 6 cylindrów, wtrysk Bosch D-Jetronic) który osiągał moc 150KM (110kW), co umożliwiło samochodowi osiągnięcie prędkości maksymalnej 197km/h (123mph). Commodore GS/E zrobił karierę w sportach motorowych, z samochodem przygotowanym przez Steinmetz.
W kwietniu 1970 roku powstał Opel Commodore z silnikiem 2.8L (oznaczenie "28H", rzędowy, 6 cylindrów, 2 gaźniki) o mocy 145KM (106,6kW).
Silniki montowane w Commodore: 2.2 do 95KM 2.5 (25S) - 115KM (od 1969: 120KM) 2,5 (25H) - 130KM (GS) od 1970: 2.5 (25E) - 150KM (GS/E) 2,8 (28H) - 145KM (GS/2.8)
Wyprodukowano 156330 sztuk Commodore, w tym 2574 GS i modeli GS / E. Opel Commodore B (1972-1977) Model Commodore B budowany był na bazie modelu Rekord D. Oferowano cztery modele 2500S, 2500 GS, 2800 GS i 2800 GS/E w nadwoziach typu sedan z 2 lub 4 drzwiami i w nadwoziu coupe.