Pieter de Hooch (albo Hoogh) (ochrz. 20 grudnia 1629 w Rotterdamie, poch. 24 marca 1684 w Amsterdamie) – holenderski malarz. Jeden z głównych przedstawicieli nurtu rodzajowego w malarstwie holenderskim XVII wieku. Malował osoby zajęte codziennymi czynnościami, znajdujące się w mieszczańskich wnętrzach, na uliczkach i podwórkach. thumb|left|Podwórze domu w Delfcie, 1658, National Gallery Londyn
Życiorys Prawdopodobnie uczył się u Nicolaesa Berchema w Haarlemie. W 1652 został wzmiankowany jako malarz i służący Justusa de la Grande, który zajmował się handlem suknem. W 1652 przeniósł się z rodzinnego Rotterdamu do Delftu, zaś dwa lata później ożenił się z Jannetge de la Burgh, przypuszczalnie siostrą malarza Hendricka van der Burgha. W 1655 Pieter de Hooch wzmiankowany jako mistrz w gildii św. Łukasza w Delfcie. Około 1660 przeniósł się do Amsterdamu, gdzie spędził resztę życia. Zamieszkał w Jordaan, jednej z najuboższych dzielnic stolicy Holandii. Zmarł w Dolhuis – domu dla obłąkanych, przy kanale Kloveniersburgwal, pochowany został w Sint-Anthonis-Kerkhof.