¿Dónde están los ladrones? to jej ostatni album studyjny przed Laundry Service (2001), którym przebiła się z muzycznego rynku hiszpańskojęzycznego na światowy.
Utwory Pierwszą piosenką na płycie jest „Ciega, sordomuda”, gdzie Shakira używa trąbek w stylu mariachi i innych elementów folkloru meksykańskiego. W „Si te vas” gniewnie oświadcza kochankowi, że jak ją zamieni na tę „wiedźmę, kawałek skóry” (która go zresztą ogołoci do ostatnich groszy i porzuci), to już może do niej nie wracać. „Moscas en la casa” powstał pod wpływem problemów w Shakiry związku z portorykańskim aktorem Osvaldo Ríosem. W „No creo” entuzjastycznie oznajmia, że nie wierzy w nikogo i nic tylko w jej chłopaka, jego kryształowoszczere spojrzenia, pocałunki i wszystko co on mówi. W szczególności nie wierzy w bogów, jak Wenus i Mars, w intelektualistów, jak Karl Marx, Jean-Paul Sartre, czy Brian Weiss, łut szczęścia, ani nawet w samą siebie. W dramatycznej rockowej balladzie „Inevitable” Shakira jest pełna samokrytyki, boryka się z nieuniknioną miłością do już nieobecnego partnera i nie wie, co ma z sobą zrobić.