Wskazania ideowe w zwięzły sposób prezentowały podstawowe założenia anarchosyndykalizmu, z negatywnym stosunkiem do parlamentaryzmu i dyktatury proletariatu czy postulatami rewolucji socjalnej, prowadzącej ku społeczeństwu opartemu na idei federalizmu. „Taktyka” zawiera analizę majowego puczu Piłsudskiego, do którego anarchiści - w przeciwieństwie do Polskiej Partii Socjalistycznej i Komunistycznej Partii Polski (KPP) - od początku odnieśli się negatywnie, krytykę działalności partii politycznych, związków zawodowych i ruchu spółdzielczego, na koniec zaś przegląd metod prowadzenia akcji bezpośredniej. We Wnioskach demonstracyjnych, poza złożeniem hołdu pomordowanym i więzionym przez władze rewolucjonistom, AFP apelowała do anarchistów na całym świecie o prowadzenie akcji na rzecz amnestii dla więźniów politycznych w Polsce.
W 1928 doszło do rozłamu w KPP i Związku Młodzieży Komunistycznej, część działaczy przeszła do AFP. Według danych policji z 1929 warszawska AFP liczyła wówczas przynajmniej 130 członków, zorganizowanych w 12 grupach, które utrzymywały ze sobą kontakt przez delegatów, wyłącznie za pośrednictwem sekretariatu organizacji.