W okresie I wojny światowej sięgały tu umocnienia należące do systemu twierdzy Boyen. W okolicy grodziska mogło funkcjonować kilka (dwie, trzy) osad w różnym miejscu i czasie.
W XXI w. na grodzisku organizowane są festyny z elementami nawiązującymi do historii z cyklu „Bój na Świętej Górze w Staświnach”.
Historia badań Grodzisko było notowane przez kartografów od drugiej połowy XVII w. Od lat 20. XIX w. było przedmiotem badań archeologiczno-historycznych. Archeolodzy zanotowali, że miejscowa ludność określa grodzisko mazurską nazwą Swinta Gura/Swinta Gora i wiąże je z legendami. Ówcześnie funkcjonowały także niemieckie nazwy „Heiliger Berg” lub „Pruzzen Höhe”. Ze względu na związek legend z nocą świętojańską, wysunięto przypuszczenia istnienia reliktów obrządków pogańskich. Geolog amatorsko zajmujący się archeologią , analizując średniowieczne teksty uznał, że gród był siedzibą legendarnego króla Galindów Isegubsa, który miał rezydować na wschód od Giżycka.