Dorabiała sekretarzowaniem i szydełkowaniem.
Po kilku latach spędzonych w Londynie (1947–1954), gdzie rozpoczęła pracę jako free-lance dla sekcji polskiej radia Głos Ameryki, została sprowadzona do Monachium do otworzonego tam działu Głos Ameryki z Europy. Po jego likwidacji współpracowała jeszcze jakiś czas dla centrali Głosu Ameryki w Waszyngtonie.
W polskiej prasie emigracyjnej ukazywały się liczne artykuły i wiersze jej pióra (głównie w londyńskich Wiadomościach, ale także w paryskiej Kulturze, Dzienniku Polskim, Kurierze Polskim i in.). Wyposażona w zdolności literackie i publicystyczną pasję tym goręcej wspierała pisarską działalność swego wysoce utalentowanego towarzysza życia. To jemu poświęciła znakomitą część swojej energii i zaangażowania. Po przebytej w 1963 r. operacji raka, w okresie rekonwalescencji sama zaczęła pisać powieści, a także malować. Pierwsza powieść Siostry ukazała się w 1966 r. i została nagrodzona przez Akademię Literacką Wiadomości jako „najwybitniejsza książka wydana na emigracji w 1966 roku”Powieść została zadedykowana „Idalii”, Kazimierz Orłoś, Mackiewicz w złych rękach, [w:] Rzeczpospolita 27.09.2008. Jedyna Idalia, jaką znała Toporska, była córka Mackiewicza w związku z Wandą Żyłowską, Idalia Żyłowska.. W 1984 r.