W tym czasie, 19 września, miała miejsce szarża pod Wólką Węglową, w wyniku której część kawalerii przedarła się do oblężonej Warszawy.
W dniach 20–21 września rejon Młocin i Burakowa zajęły oddziały wycofującej się znad Bzury 25 Dywizji Piechoty, zajmując wieś Dąbrowa i ostatecznie przebijając się do Warszawy pod naciskiem Niemców.
21 września niebronione Łomianki zajął niemiecki 30 pułk piechoty z 18 Dywizji Piechoty, którego zadaniem było przerwanie połączenia pomiędzy Warszawą a Modlinem. Od strony Palmir, skąd spodziewano się polskiego uderzenia, zaczęto przygotowywać umocnienia. Tego samego dnia generał Bołtuć, który po wydostaniu się z kotła nad Bzurą ze swoim oddziałem dostał się do Modlina, otrzymał od generała Thommée rozkaz objęcia dowodzenia w rejonie składnicy amunicji w Palmirach i objął je wieczorem.