Zofia Bawarska (ur. 1376 w Monachium, zm. 26 września 1425 w Preszburgu) – królowa Niemiec i Czech, córka księcia Bawarii-Monachium Jana II i Katarzyny z Gorycji, córki hrabiego Meinharda VI z Gorycji.
Życiorys Wychowywała się w Landshut, na dworze swojego stryja, księcia Fryderyka Mądrego. W 1388 r. towarzyszyła mu w jego podróży do Pragi, gdzie zadecydowano o jej małżeństwie z królem Niemiec i Czech Wacławem IV Luksemburskim (26 lutego 1361 – 16 sierpnia 1419), synem cesarza Karola IV i Anny, córki księcia świdnickiego Henryka II.
Ślub odbył się w Pradze 2 maja 1389 r. Udzielał go biskup Jan z Kamieńca. Wacław znajdował się wówczas w konflikcie z arcybiskupem Janem z Jenštejna, co sprawiło, że Zofia nie została ukoronowana na królową Czech. Zofia była drugą żoną Wacława (pierwsza, Joanna Bawarska, zmarła w 1386 r.). Małżonkowie nie mieli razem dzieci.
Nowa królowa próbowała pogodzić Wacława z arcybiskupem, ale bez efektu. Na swoją koronację musiała poczekać do 15 marca 1400 r., kiedy to koronował ją nowy arcybiskup Olbram ze Škvorce. Zofia była kobietą urodziwą i wesołą. Miała również zmysł gospodarczy. W 1393 r. przejęła część dóbr po zmarłej właśnie cesarzowej-wdowie Elżbiecie Pomorskiej i, rozsądnie gospodarując, powiększyła swój majątek.