Jego ciało pokrywała łuskowata skóra.
Ze względu na to, że Arrhinoceratops znany jest jedynie z czaszki (o długości 1520 mm) trudno jest oszacować jego całkowite rozmiary; Longrich (2011) zakłada, że był on porównywalnej wielkości co Chasmosaurus russelli, którego czaszka miała 1650 mm długości, a którego masa ciała szacowana jest na 1500 kg.
Występowanie Arhinoceratops występował w górnej kredzie - (około 72 – 65 milionów lat temu) – na obszarze Ameryki Północnej.
Behawior i Etologia Arhinoceratops miał wiele ściśle ułożonych w liczne rzędy zębów, co wskazywałoby na to, że żerował na różnych roślinach takich jak: iglaki, paprocie, sagowce oraz na roślinach, które pojawiły się u schyłku kredy.
Historia odkryć Szczątki arhinoceratopsa zostały odkryte w 1925 roku przez Parksa. Była to niekompletna czaszka, która nie posiadała rogu nosowego, stąd też wzięła się jego nazwa. Jednakże w 1946 Gilmore w stanie Utah odkopał inne szczątki arrhinoceratopsa, zawierające kompletną czaszkę.
Gatunki Arrhinoceratops brachyops (Parks 1925)
Zobacz też Torozaur Diceratops Triceratops Chasmozaur
Przypisy
Bibliografia The Horned Dinosaurs (Peter Dodson - Princeton University Press 1996)
Kategoria:Ceratopsy (rodzina) Kategoria:Dinozaury kredy Kategoria:Dinozaury Ameryki Północnej