Od 1967 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1981–1984 był przewodniczącym Miejskiej Rady Narodowej we Wrocławiu oraz Wojewódzkiej Rady Narodowej województwa wrocławskiego. W październiku 1989 wszedł w skład centralnej komisji zjazdowej PZPR, która przygotowywała dokumenty programowe i organizacyjne na ostatni zjazd partii.
Od 1991 do 2001 sprawował mandat posła na Sejm I, II i III kadencji z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej, reprezentując okręgi wrocławskie: nr 11 i nr 50. W 1997 był marszałkiem seniorem, w 2001 nie ubiegał się o reelekcję i wycofał się z bieżącej polityki.
Opublikował liczne prace naukowe z zakresu finansów publicznych i ekonomii, w tym około 20 książek. Odznaczony m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej, a w 1978 Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Został pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim.
Jego syn Andrzej Kaleta został profesorem, objął funkcję rektora Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu.
Wybrane publikacje Planowanie finansowe w przedsiębiorstwie przemysłowym (1972). Finanse organizacji gospodarczych (1974, współautor). Finanse przedsiębiorstw w warunkach reformy gospodarczej (1985). Jak wyjść z kryzysu.