W 1968 działając w tym samym rejonie co w 1966, „Long Beach” za pomocą pocisków przeciwlotniczych zestrzelił dwa północnowietnamskie myśliwce.
W październiku 1980 rozpoczęto trwającą 30 miesięcy modernizację, w wyniku której znacznie poprawiono uzbrojenie okrętu m.in. przez przystosowanie do odpalania pocisków przeciwlotniczych Standard i zamontowanie systemu obrony bezpośredniej Vulcan-Phalanx. W 1984 na okręcie zainstalowano pociski manewrujące BGM-109 Tomahawk.
Okręt wziął udział w wojnie w zatoce w 1991. 1 maja 1995 został wycofany ze służby, zaś latem 2012 roku kadłub okrętu został sprzedany na złom firmie Tacoma Metals, po uprzednim pozbawieniu okrętu siłowni jądrowej i dużej cześć nadbudówki z wyposażeniem.
Dowódcy okrętu 9 września 1961 – 11 września 1962: komandor Eugene P. Wilkinson 11 września 1962 – 23 sierpnia 1966: komandor F. H. Price 23 sierpnia 1966 – 15 czerwca 1968: komandor K. C. Wallace 15 czerwca 1968 – 25 września 1972: komandor William A. Spencer 25 września 1972 – 24 października 1975: komandor F. R. Fahland 24 października 1975 – 18 lipca 1978: komandor Harry C. Schrader 18 lipca 1978 – luty 1982: komandor E. B. Bossard luty 1982 – 1985: komandor F. Triggs wrzesień 1985 – wrzesień 1987: komandor M. J. Weniger wrzesień 1987 – listopad 1990: komandor J. C.