W Danii Dagmara była znana z dobroczynności i była kochana przez lud. Wysławiano także jej urodę i łagodność charakteru. W 1209 r. urodziła syna Waldemara, zwanego Młodszym, który w 1218 r. został przez ojca ukoronowany na współkróla Danii. Dagmara zmarła w czasie porodu następnego dziecka. Jej grób w Ringsted został otworzony z polecenia Fryderyka VII w 1855 r., ale prócz fragmentów szkieletu niczego nie znaleziono.
Miejsca pamięci Dagmara została pochowana w w Ringsted na Zelandii. Upamiętnia ją prosty nagrobek w posadzce świątyni. Na ścianie kościoła znajduje się malowidło przedstawiające królową podczas modlitwy. We wrześniu 1928 r. wmurowano metalową tablicę przedstawiającą popiersie Dagmary i ją samą w otoczeniu męża i poddanych. Znajduje się na niej okolicznościowy napis w językach czeskim i duńskim. W jednej z kaplic można zobaczyć kopię krzyża Dagmary. Został on znaleziony w jej grobie w 1683 r. Oryginał, przechowywany w Muzeum Narodowym w Kopenhadze, został wykonany w Bizancjum na przełomie X i XI w. Jego imitacje są sprzedawane jako pamiątki dla turystów.