Wilhelmina Blažena, czes. Vilemína Blažena (ur. 1210 r., zm. 24 sierpnia 1281 r.).
Życiorys
Była zapewne córką króla Czech Przemysła Ottokara I i jego drugiej żony Konstancji, królewny węgierskiej. Imię Blažena to czeska wersja jej wcześniejszego imienia Felix. Jedynym źródłem pisanym na jej temat są akta mediolańskiej inkwizycji z 1300 r., które powstały w wyniku procesu jej zwolenników. Jeden ze świadków twierdził, że jej matka nazywała się Konstancja, a ojciec był czeskim królem.
Wilhelmina miała przybyć do Włoch ok. 1262 r. ze swoim synem i szybko zyskała grono zwolenników. Uzdrawiała chorych i miała się uważać za wcielenie Ducha Świętego. Po śmierci w 1281 r. jej ciało na krótko spoczęło w Mediolanie, a następnie przeniesiono je do opactwa cysterskiego Santa Maria di Chiaravalle, który stał się miejscem jej kultu. Na czele jej czcicieli stała mniszka Mayfreda (krewna rodu Viscontich), która jako heretyczka została spalona wraz z innymi osobami w 1300 r. Spalono wówczas także szczątki Wilhelminy.
Kontrowersje