W rozwoju mechowców wyróżnia się 6 stadiów: prelarwa, larwa, protonimfa, deutonimfa, tritonimfa oraz dorosły. Osobniki młodociane cechują słabo sklerytyzowanymi, jasnymi i półprzezroczystymi powłokami ciała. Posiadają one również niekiedy inny skład wydzielin gruczołów opistonotalnych. U niektórych gatunków stadia preimaginalne drążą kanały w martwym drewnie.
W obrębie tej grupy roztoczy występuje aż 10% gatunków rozmnażających się partenogenetycznie, na drodze telitokii. U niektórych taksonów samce pojawiają się sporadycznie, lecz są nieaktywne płciowo, ponieważ produkowane przez nie spermatofory, są ignorowane przez samice. Do partenogenetycznych gatunków zalicza się Oppiella nova, która jest uważana za jeden z najliczniejszych oraz najszerzej rozpowszechnionych stawonogów na ziemi.
Przystosowania obronne Mechowce wyposażone są w liczne przystosowania obronne. U większości gatunków dorosłe osobniki pokryte są grubym chitynowym pancerzem, który chroni przed wysychaniem oraz drapieżnikami. Jednakże niektóre taksony z grupy Scydmaenidae przystosowała się do polowania na nie. Część mechowców wyposażona w pteromorfy, czyli w płytki służące do ochrony odnóż, które u niektórych rodzin np. Galumnidae są ruchome.