Bardzo powolne nowe (NC) pozostają w maksimum blasku przez kilka lat, a następnie bardzo powoli słabną.
Nowe powrotne wykazują przynajmniej 2 rozbłyski obserwowane w odstępach 10-80 lat.
Nowe jako wskaźniki odległości Gwiazdy nowe są z kilku powodów dobrymi kandydatami na świece standardowe. Są przede wszystkim jasne, w maksimum blasku o około 2 magnitudo jaśniejsze od długookresowych Cefeid. Występują zarówno w galaktykach spiralnych, jak i eliptycznych. Rozkład jasności absolutnych nowych w naszej Galaktyce oraz w M31 wykazuje dwa wyraźne piki, około MV = −7,5 i −8,8 magnitudo.
Z kolei 15 dni po wybuchu, wszystkie nowe mają mniej więcej taką samą jasność i jest to około −5,6 magnitudo. Podstawą kalibracji jest zależność między maksimum blasku a tempem spadku jasności. Rozrzut tej zależności jest niewielki (1 sigma = około 0,1 mag) i wynika przede wszystkim z rozrzutu mas i temperatur białych karłów, różnic tempa akrecji oraz natężenia pola magnetycznego.
Zobacz też supernowa nowa czerwona
Przypisy
Bibliografia Marcin Kubiak, Gwiazdy i materia międzygwiazdowa, PWN. Sarna i in. 2005, The recurrent nova U Scorpii – an evolutionary considerations D. Alloin, W. Gieren (eds.), Stellar candles for the Extragalactic distance scale, Springer, 2003.
Linki zewnętrzne Extragalactic Novae