Batalion SS „Dębica” (niem. SS Battalion „Debica”) – ochotnicza kolaboracyjna jednostka wojskowa Waffen-SS złożona z Włochów podczas II wojny światowej. Nazwany tak od miejsca formowania.
Formowanie Od września 1943 r. na terenie poligonu szkoleniowego SS „Heidelager” w Pustkowie pod Dębicą w Generalnym Gubernatorstwie była formowana jednostka wojskowa w sile batalionu złożona z Włochów lojalnych Niemcom. Formowano ją z ochotników walczących dotychczas we włoskich formacjach na froncie wschodnim. Ze strony włoskiej werbunkiem i organizacją zajmował się mjr Guido Fortunato, b. oficer 6 pułku Bersalierów, który walczył na froncie wschodnim w składzie 8 Armii. Większość ochotników pochodziła z 31 batalionu czołgów, Dywizji „Lombardia” i elitarnej Dywizji Alpejskiej „Julia”. Ostatecznie do lutego 1944 r. zwerbowano 20 oficerów oraz 571 podoficerów i szeregowców. Dowódcą Batalionu został Hauptmann der Schutzpolizei Friedrich Noweck. Batalion w Dębicy był szkolony według niemieckich regulaminów przez dwa miesiące. 29 lutego 1944 batalion SS „Dębica” przybył do Włoch i zakwaterowany został w koszarach kawalerii w Pinerolo. Dołączono go do innych jednostek Waffen-SS formowanych na miejscu.